Το τρένο

Image

Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ ήταν, φαντάζομαι, ένα σημαντικό γεγονός για τα μέλη και τα στελέχη του. Είμαι σίγουρος πως κάνοντας την απαραίτητη εις βάθος ανάλυση η ηγεσία και τα στελέχη του κατέληξαν στο συμπέρασμα πως το να μετατραπεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε κάτι άλλο από αυτό που ψήφισε το 27% του ελληνικού λαού (από μια σύμπραξη κομμάτων, οργανωμένων ομάδων και κοινωνικών κινημάτων δηλαδή κάτω από μία κοινή ομπρέλα, σε ένα ενιαίο “κανονικό” κόμμα) ήταν πολύ σημαντικό για την πορεία του κόμματος.

Το ίδιο αυτό γεγονός φυσικά άφησε παγερά αδιάφορο τον ελληνικό λαό, όπως παγερά αδιάφορο τον αφήνει και κάθε συνέδριο, του κάθε κόμματος. Αν η προσωπική εμπειρία και οι συναναστροφές με απλό κόσμο μπορεί να οδηγήσει σε συμπεράσματα, η δική μου εντύπωση είναι πως για τον κόσμο που υποφέρει και πεινά όπως λέει το τραγούδι “χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι” αν ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε ενιαίο κόμμα.

Αν υπάρχει κάτι που ενδιαφέρει έναν κόσμο που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο είτε κοιτάζει κατευθείαν προς τον ΣΥΡΙΖΑ, είτε λοξοκοιτάει κι αναρωτιέται αν θα πρέπει να τον ψηφίσει δίνοντας του την ευκαιρία να κυβερνήσει – αυτό που ενδιαφέρει τον κόσμο είναι αν τελικά το συνέδριο έδωσε απαντήσεις σε καίρια ζητήματα που τον αφορούν άμεσα.

Σε αυτά τα ζητήματα φοβάμαι πως το συνέδριο δεν μας έκανε σοφότερους.

Ή μήπως μας έκανε; Από μια άποψη το συνέδριο επιβεβαίωσε και ξεκαθάρισε τον σοσιολδημοκρατικό, συστημικό χαρακτήρα της πολιτικής του νέου κόμματος και την πίστη του στην Ευρώπη και το ενιαίο της νόμισμα. Όσοι πίστεψαν πως είχαν να κάνουν με ένα κίνημα που εξέφραζε τη ριζοσπαστική αριστερά – μια αριστερά δηλαδή ικανή να ανατρέψει όχι την φιλελεύθερη πολιτική αλλά και να αλλάξει τις δομές του συστήματος (μια αντισυστημική αριστερά δηλαδή) θα πρέπει να περιμένουν το επόμενο τρένο.

Αυτό τρένο οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στις ράγες που έχει στρώσει το σύστημα για να διαβεί αλώβητο την κρίση. Τουλάχιστον αυτό δείχνει η πορεία που έχουν χαράξει οι μηχανοδηγοί του.

Φυσικά δεν είναι μικρή η ελπίδα που εμπεριέχει ακόμα η δυνατότητα διακυβέρνησης της χώρας από ένα αριστερό κόμμα. Και μόνο η υπόσχεση για τον εκδημοκρατισμό και την αποφασιστοποίηση της δημόσιας ζωής είναι αρκετή για να πειστεί κάποιος να δώσει την έγκριση και την ψήφο του σε μια κυβέρνηση της αριστεράς με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Ελπίζοντας ταυτόχρονα πως η ίδια η ζωή, η βίαιη σύγκρουση με την πραγματικότητα θα οδηγήσει την παραπαίουσα ηγεσία αυτού του κόμματος σε μια ριζοσπαστικοποίηση, όταν θα βρεθεί μπροστά στο δίλημμα να προχωρήσει ή να οπισθοχωρήσει.

Και τότε το τρένο μπορεί να αλλάξει πορεία. Αμήν!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s